Słuchamy sobie...

             aktualnie trzech płyt (nie licząc tych z piosenkami po angielsku, bo one są zawsze w ciągłym użyciu). Słuchamy w domu podczas zabawy,  kąpieli, posiłku. No a "najgorzej" ;) jest chyba podczas jazdy samochodem. Sama lubię te płyty, ale zdecydowanie ciszej...  Miki sam się zwraca, mama włącz to i to, głośniej, głośniej, głośniej! I w samochodzie rzeczywiście TYLKO słuchamy, bo porozmawiać się nie da. Nawet mały Filipcik polubił bardzo to słuchanie.

            A w naszym aktualnym repertuarze jest przepiękna, radosna i optymistycznie nastrajająca płyta "Wiosna", będąca ostatnią częścią cyklu "Cztery pory roku" wydanego przez Teatr Malucha. Miki polubił najbardziej piosenkę o klekotaniu i bocianie. Niektóre refreny sobie pod nosem podśpiewuje wraz z wykonawcami. I czekamy na nadejście przesyłki  z "Latem".

           Kolejna pozycja to "Tuwimki" - bajkopiosenki do słów wierszy Juliana Tuwima. Płyta ta podobnie jak powyższa - do słuchania dla dzieci i rodziców. Przyda się w każdej domowej płytotece. Dodatkowo wypożyczyliśmy wiersze Tuwima, więc trochę czytamy, trochę słuchamy. W Mikołajowym rankingu prym wiedzie piosenka "Pan Maluśkiewicz i wieloryb", równie wysokie pozycje zajmują "Grześ" i "Okulary".

 

      

 

      Ostatnią płytę, które równie mocno polecamy to "Muzyka poważna dla dzieci" wydana jako dodatek do Faktu.  Muzyka, którą można słuchać podczas każdej wykonywanej czynności. Uwzniośla, pobudza, uspokaja, dodaje energii, wycisza... jednym słowem lek dla duszy. Muzyka klasyczna kształtuje we wszystkich wrażliwość na piękno.

         A o tym, jaki muzyka ma wpływ na rozwój dzieci nie będę się rozpisywać, bo są mądrzejsze pozycje (Dryden, Suzuki i wiele innych).

Pozostając w temacie jajek...

              Dziś tak na szybko, w międzyczasie, (między jednymi gośćmi a drugimi) przygotowałam Mikołajowi układankę. Wydrukowałam i zalaminowałam wybrane zwierzęta i ich jaja (przepiórka, ryba, żaba, żółw, krokodyl, motyl) . Zadaniem Mikołaja była pomoc w odnalezieniu płaczącemu zwierzęciu  jego zgubionego dziecka w jajku. Wydawało mi się, że zadanie jest dość trudne, a tu niespodzianka. Prościzna, ułożone w minutę.

A to wszystko (wiedza :))  zasługa ciekawej lektury, chociaż dawno do niej nie sięgaliśmy.

Po ułożeniu przez Mikołaja kart, sięgnęliśmy do tej pozycji (w ogóle ciekawa seria, bardzo interesująca i przystępna dla dzieci, nie mamy tylko jednej książeczki).

            

            Potem "badaliśmy" przepiórcze i kurze jajo (szukaliśmy zarodka, oglądaliśmy skorupkę, białko, żółtko). A wszystko bardzo dokładnie :). Dodam, że nie obyło się na zbiciu jednego przepiórczego jajka. A do zabawy dołączył Filip.

        Na koniec część najprzyjemniejsza - konsumpcja przepiórczych jajeczek.

Cykl rozwoju żaby (cz. I)

            Gdzieś miesiąc temu żaby zaczęły składać skrzek, więc zainteresowaliśmy się życiem tych płazów.    

            Na pierwszy rzut: doświadczenie i obserwacja. Chodziliśmy nad staw i "wyglądaliśmy" na skrzek. Aż się pojawił. 

Przyjrzeliśmy mu się dokładnie, choć był trochę taki brudny, bo i taka woda w tym stawie. Miki go nawet dotknął. Fuj! :) Któregoś razu "upolowaliśmy" też żaby. 

Widok żywej żaby zaowocował powiększeniem się Filipowego słownika o wyraz "aba". Zaś Miki żabki bardzo polubił. Nie zagościły u nas długo, bo wolność została im zwrócona.

             Przyszedł czas i na obserwację kijanek.

             Nawet mamy własną hodowlę kijanek, którym przynosimy co drugi dzień wodę z okolicznego rowu. W odpowiednim czasie wypuścimy je na wolność. Miki codziennie im się przygląda.

               

         Dzięki tym obserwacjom Mikołaj nie ma problemu z ułożeniem tych kart, a i nazywanie poszczególnych etapów nie stanowi kłopotu. 

              

        Zainteresowanie życiem żab przynosi skutki w postaci zabawy w żabę (żabka sztuczna), która nawet ma swój akwen.

        

         Do tematu żab jeszcze wrócimy.

     

Czytania globalnego ciąg dalszy

         Tak się wszystko złożyło, że mieliśmy dłuższą przerwę w czytaniu globalnym. A to ja byłam chora, a to chłopaki, a to wiosna nadeszła... i tak nam jakoś było nie po drodze. Liznęliśmy tylko kilka nowych słów.

        Ale obudzona Konkursem Wiosennym u Pani Marii Trojanowicz - Kasprzak (pochwalimy się, że wygraliśmy nagrodę :)) i upominaniem się Mikołaja o drukowanie nowych wyrazów z radością powróciliśmy do zabawy. Niezwykle mnie to ucieszyło, że Miki sam mnie zmobilizował i tęsknił za tymi zabawami. I to co mnie jeszcze zaskoczyło - Mikiś pamięta większość wyrazów - nawet te, które nie były powtarzane. Od jutra zabieramy wyrazy ze sobą na podwórko!

         U nas niezawodne do zabawy w czytanie okazały się pluszowe zwierzaki i wszelkie pacynki. Miki uwielbia takie zabawy, bo jeszcze wierzy w to, że rozmawia z pacynką, że w jej imieniu przemawia mama.

        A tak w tym czasie bawiliśmy się w czytanie globalne:

Mikołaj czyta globalnie - zabawa w losowanie

Mikołaj podpisuje rysunki

Mikołaj układa domino

      Chciałam zamieścić gotowe filmiki tu, ale mam jakieś trudności ze wstawieniem ich, więc na razie tylko linki.

Wśród zwierząt

      Długo nas nie było, ale dopadło mnie takie choróbsko, że nawet  dwa wieczory pozostawiłam własne dzieci na pastwę telewizora. Dwa tygodnie temu, jeszcze przed moim niedomaganiem, byliśmy na pewnej niezwykle interesującej wycieczce. Ale zanim o tym, słowo wstępne ;).

     Od dzieciństwa uwielbiam zwierzęta, dlatego miłość do zwierzaków zaszczepiam i u swoich dzieci. Jakie są tego pozytywy, nie muszę pisać. I póki co działa. Chłopcy uwielbiają psy, koty i inne zwierzęta domowe. Mamy dwa psy, koty i świnkę morską. Miki jest bardzo odpowiedzialny i pamięta o karmieniu świnki. Ja pomagam przy zmianie ściółki. Miki i Filipek mają do czynienia na co dzień z wieloma zwierzętami: krowy, konie, kury. Zdarza się, że mamy okazję zobaczyć owce. Czasem spotykamy i te dzikie: sarny, zające, lisy.  Mikołaj spotkał też jeża.

         W ramach prozwierzęcej edukacji wybraliśmy się do Parku Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie. I tam ku radości nie tylko dzieci można było zobaczyć: daniele, jelenie (a raczej łanie), łosie, wilki, rysie, żbiki, wiewiórki, orły, sowy, bociany czarne. Fipek zaprzyjaźnił się z małym syberyjskim jelonkiem. I gonił kozy. Miki był zachwycony wszystkim. Nawet nie potrafił wybrać zwierzęcia, które najbardziej mu się spodobało.

       Zwyczaje dzikich zwierząt poznajemy (bo to dla mnie też niezwykle interesujące) ze wspaniałych książek Andrzeja Kruszewicza "O ptakach", "O zwierzętach".  Świetne opisy, cudowne ilustracje, szczerze polecam.

Kochajmy zwierzęta!

Matematyka w stylu Montessori

            Mikołaj odkąd pojął liczenie, ciągle liczy. A to przelicza talerze na stole, cukierki do podziału, nas, koła w samochodzie i wszystko inne. Cieszy go to niezmiernie, bo wtedy mówi, że jest matematykiem (tak jak ukochany wujek Jacek). 

            Nadal liczy do ośmiu (bezbłędnie), dalej to już rosyjska ruletka. Ale nieważne, bo pewnie nadejdzie taki skok jak wcześniej (liczył do trzech, potem od razu do ośmiu). Wykorzystując jego zainteresowanie liczeniem podsunęłam mu Montessoriańskie pomoce, którymi jestem zafascynowana. Cały materiał do poznawania matematycznych tajników jest wspaniały - nawet dla mnie humanistki  :). Filmiki na You Tubie Szkoły Montessori oglądałam po dwa razy. Jest ich dużo i pokazują w jaki sposób prezentować dziecku materiał (lekcje są numerowane M1, M2, M3 itd.). Uwielbiam Montessorianską matematykę za jej "namacalność".

             Nasze pomoce do liczenia oczywiście są Montessoriańskie. Przygotowałam belki matematyczne, 

schodki z koralików, 

i drewniane tabliczki z szorstkimi cyframi.

I bawimy się tymi materiałami.

Po obrysowaniu paluszkiem szorstkiej cyfry, przychodzi czas na rysowanie po mące:

A nasze zabawy często kończą się tak:

czyli WIELKIM sprzątaniem ;).

  

            Pracuję też nad złotym materiałem, co prawda jeszcze trochę minie czasu zanim się nim "zajmiemy", ale przygotowuję go już z myślą o siostrzeńcu. Zużyłam na razie 4250 koralików.