Angielski w podróży

        W ostatnich dwóch dniach troszkę podróżowaliśmy. Nasze przejażdżki umilają nam piosenki w języku angielskim. Właściwie to większość naszych płyt odsłuchiwana jest w samochodzie. Wcześniej nieustannie słuchaliśmy płyt z kursu Helen Doron (swoją drogą bardzo przyjemne, krótkie teksty, Miki część z nich zna do dzisiaj). Ale odkąd zrezygnowaliśmy z zajęć, zdecydowanie mamy bardziej zróżnicowany repertuar. Prym wiedzie płyta zakupiona  w jakimś supermarkecie  z najpopularniejszymi dziecięcymi piosenkami. Czasami niektóre teksty  odtwarzane są do znudzenia, zdecydowanie należy do nich śpiewana rymowanka "London bridge is falling down" (dlaczego dzieci tak lubią tę piosenkę?), zaraz po niej "Twinkle, twinkle little star".

            Jakiś czas temu kupiliśmy "Uczę się angielskiego śpiewająco". Muszę przyznać, że bardzo interesująca pozycja. Mamy dwie części, ale na razie używamy tylko pierwszej części.
            Piosenki są tematyczne (np. wstawanie, jedzenie śniadania, wyjście do szkoły, oglądanie telewizji itd.) i podzielone na dwie części. Pierwsza to piosenka odśpiewana przez dziecko, po niej następuje krótkie tłumaczenie zwrotów i wyrażeń, kolejna część to wersja karaoke piosenki. Choć my z karaoke nie korzystamy (zwykle przełączam na kolejną piosenkę). Jeśli Mikołaj sobie podśpiewuje, to razem ze śpiewającym dzieckiem, nie zna piosnek na tyle, by śpiewać sobie sam.

 

      Słuchanie i śpiewanie  obcojęzycznych piosenek to doskonały sposób na naukę języka.

Zabawa w czytanie globalne

       W czytanie globalne bawimy się od dłuższego czasu z różną częstotliwością. Czasem bywa, że codziennie, zdarza się dzień lub kilka dni przerwy, a w okresie świątecznym to i ze trzy tygodnie było "wolne". Ale najważniejsze - konsekwentnie idziemy do przodu. Aktualnie Mikołaj zna ok. 70 słów i rozpoczynamy drugi etap - zwroty. Skupimy się teraz na czasownikach i przymiotnikach. I ciągłym przypominaniu "starych rzeczowników".

       Nasza jedna z zabaw z rzeczownikami (a było ich wiele) wyglądała tak:

 

Jamę ustną Miki sam sobie zażyczył ;).

  Główna zasada naszego "czytania" to zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa. Im śmieszniej, im więcej wygłupów tym lepiej. A to kolejny filmik, który brał udział w Konkursie Zimowym pani Marii Trojanowicz - Kasprzak:

I na koniec nasze "przymiarki" do czytania ;). Napisałam Mikołajowi kilka zdań lub zwrotów, z wyrazów które znał. Oto jak sobie poradził:

Będziemy zamieszczać na blogu nasze zabawy z czytaniem i będziemy się chwalić sukcesami ;).

Podróże po Europie...

       Zanim zaczniemy podróż, najpierw trzeba wszystkie państwa europejskie  sobie poukładać. I Mikiemu całkiem dobrze już to wychodzi. Jedynie Europa na południowym wschodzie wymaga pomocy mamy. Ale maleńkiej.

A jak wszystko gotowe, można podróż rozpocząć. Dwoma samochodami. I jeszcze prom. Przez akweny samochód trzeba jakoś przetransportować.

           Najczęściej odwiedzana jest Szwecja - bo Emila i Rasmusa trzeba odwiedzić, Holandia - bo wujek Grzesiek tam przebywa, Białoruś- bo kupuje się tam MTZta Belarusa, Francja- żeby żabkę zjeść, w Rosji- tankowanie auta, no i  koniecznie Islandia- bo długo promem się płynie.

-

Flashcards

           Flashcards, fiszki, karty obrazkowe to bardzo dobry sposób na naukę angielskiego. Dla dzieci w każdym wieku. U nas też się świetnie sprawdzają. 

           Na początku pokazujemy dziecku kartę i wypowiadamy słowo po angielsku.  Potem możemy mówić "Can you show me socks?" I wtedy dziecko paluszkiem wskazuje.  Oczywiście kartami można bawić się w różny sposób, co nam tylko do głowy przyjdzie, ważne aby dziecko dobrze się bawiło. I rodzic oczywiście.  W zależności od tempa przyswajania słówek wprowadzamy więcej kart. 

           Miki ma  "do czynienia" z angielskim od drugiego roku życia. Przede wszystkim poznaje język poprzez słuchanie piosenek (przeważnie w samochodzie), oglądanie anglojęzycznych bajek, czytanie książeczek, no i zabawy ze mną. 

           Pamiętam pierwszą z zabaw, gdy "uczyliśmy się" zwierząt. Brałam Mikołaja na ręce, pytałam: "Who says mooooo (miau, i-ooooo, pi,pi itd.)", gdy odpowiedział dobrze, kręciliśmy się dookoła. Wygłupów było co niemiara. Zabawa nam bardzo długo służyła i dzięki niej Miki przyswoił dużo zwierząt.

          Miki uczęszczał też na zajęcia metodą Helen Doron, ale po zmianie lektorki, zrezygnowałam, bo nowa pani mówiła: "Chodźcie pomalujcie rata". Tym bardziej, że musiałam dojeżdżać ok. 30 km. A na takie zajęcia nie warto było (i bajka była non stop włączona na dvd - bębniło, aż mnie głowa bolała). Znalazłam sympatyczną dziewczynę niedaleko nas i jeździmy z Mikim się do niej "pobawić". Żałuję, że mój angielski jest taki kulejący, bo gdybym sprawnie się nim posługiwała, to wystarczyłaby nauka domowa.

          Ale wracając do flashcards, mamy różne, np. z wydwnictwa Edgard. Średnio je lubię, bo mogłyby być doskonalsze ;). Zamiast tłumaczenia na jęz. polski z jednej strony, umieściłabym samo słówko angielskie - od razu czytanie globalne. Ale to pewnie jest do sprawdzania słów przez starsze dzieci. No i nie zawsze rysunek jednoznacznie  wskazuje na  dane słowo. Aaaa i jeszcze są wykonane z cienkiego papieru. Wolałabym grubsze.

          Kolejne fiszki kupione w popularnym supermarkecie za grosze,  podobają mi się pod względem graficznym. Miki też je lubi, zna już każde słowo z nich, tzn. potrafi wskazać, bo ja NIGDY go nie proszę  o powtarzanie, mówi, jak sam chce. No i jako jedyne z tych, co posiadamy mają obok słowa napisane przedimki a/an. Filip też je lubi, ale wyginać... ;)

No i na koniec te przez nas najbardziej lubiane firmy Orchard Toys, idealne (no może mogłyby być trwalsze - nasze zalaminowałam, żeby dłużej nam posłużyły). Duże, śliczne obrazki, no i na odwrocie jest słówko po angielsku. Właśnie ta karta z krabem na zdjęciu wyżej to Orchard Toys (dla porównania wielkości). Mamy je od Bożego Narodzenia, ale dopiero je zalaminowałam i od paru dni z nich korzystamy. A tak się prezentują.

      Z tymi kartami rozpoczynam z chłopakami czytanie globalne po angielsku. Zaczęliśmy od trzech kart.

     Firmy Orchard Toys mamy jeszcze puzzle z przeciwieństwami. Doskonały sposób na przyswajanie przymiotników. Miki te puzzle uwielbia. Kupno ich, to był trafny wybór.

Puzzle są świetne, bo nie trzeba dziecku nic tłumaczyć, samo szybko zauważa, o co chodzi. Miki zwykle układa, a ja mu tylko pokazuję palcem i mówię dane słowo.

Matematyczne początki

          Miki był za duży na domanowskie kropki, więc edukację matematyczną rozpoczęliśmy jesienią od liczenia wszystkiego: żołędzi, kamieni, liści, patyków, cukierków, fasoli itd. To znaczy ja liczyłam a Miki słuchał, bo z liczeniem u niego było dobrze do dwóch, a potem to już wszystko mogło być. 

       Jakiś czas temu udało mu się świadomie policzyć do trzech :), a dziś niespodzianka, policzył jogurty, których było 6. Chciałam go sprawdzić  i rozłożyłam przed nim 10 książeczek (matce ciągle mało ;)) i liczy do 8, potem już się myli. Ale to i tak już ogromny postęp. I teraz ciągle coś liczymy, bo to sprawia Mikołajowi frajdę. Na filmiku Miki liczy do 5:

  

 Muszę teraz przygotować jakieś "mądre pomoce" by utrwalić mu to liczenie, ale z wprowadzeniem cyfr poczekam chyba jeszcze chwilkę. Czy wprowadzać? Sama nie wiem.

Dokarmianie ptaków

           W niedzielę po powrocie z kościoła wzięliśmy się za pichcenie pożywionka dla naszych skrzydlatych przyjaciół.

 Miki bardzo się zaangażował: przewlekał sznureczki przez słoninę, mieszał nasiona, otręby, orzechy. I rozmawialiśmy: o ptakach zostających na zimę, o tych, co odleciały, czym dokarmiać ptaki, co im szkodzi. Chłopcy obejrzeli prezentację (słowo, obraz) przedstawiającą wiele gatunków ptaków. 

A to moja ulubiona jemiołuszka :)

 Mikołajowi najbardziej spodobały się makolągwa i rudzik.  Na podstawie tej prezentacji jeszcze przygotuję mu jakąś zabawę (na razie zabrakło czasu), oczywiście połączoną z czytaniem globalnym.

          Przygotowane karmniki wywiesiliśmy, oczywiście w tych miejscach, gdzie mamy doskonałe widoki z okna.

 Dziś do nas zajrzało stado wróbli, dwie sikorki i jedna sroka. Jutro pewno wici o stołówce się rozniosą.

        A ptaki mamy zamiar obserwować całą zimę, no i oczywiście będziemy zgłębiać tematy ornitologiczne. Czekamy na zamówioną książkę:

I przy okazji zauważyłam, że bardzo by nam się przydał jakiś atlas ptaków. Muszę się za czymś rozejrzeć.

    

Czytanie globalne- porady i wskazówki

       Z niecierpliwością czekałam aż dotrze do mnie książka p. Marii Trojanowicz - Kasprzak:

(Internet)

I oto dziś jest! Zwykle przy chłopcach nie mogę czytać, ale nie czekałam na ich nocny sen, a czytałam w międzyczasie (a to nie takie proste przy półtoraroczniaku, którego ulubioną zabawą jest wspinanie się, na co się da). Za to Miki z zainteresowaniem zajął się przeglądaniem płyty dołączonej do książki i "pomagał" dzieciom odczytywać znajome sobie wyrazy. Jestem zafascynowana metodą globalnego czytania i lubię tego typu pozycje, których nie ma za wiele.

      I cóż można powiedzieć? Oby więcej takich pedagogów w naszych szkołach i przedszkolach jak autorka tego poradnika (a chyba niestety jest przeciwnie - takie mam wrażenie)! W poradniku możemy poczytać o realizacji rewolucyjnej metody globalnego czytania, o doświadczeniach autorki, ale także o opiniach rodziców.  Interesująca, zarażająca entuzjazmem pozycja. Mnie szczególnie urzekła historia o trollach i piszących do nich dzieciakach. Świetny pomysł. Chyba w odpowiednim czasie też z niego skorzystam :).

     Mamy też książeczki p. Marii "To ja ci mamo poczytam", obydwie części.

(Internet)

(Internet)

Chłopcy je uwielbiają - i poziom O, i poziom 1. Miki część już opanował (wyciągam po jednej książeczce i jeszcze nie wszystkie są w użyciu). I ostatnio zauważyłam, że chyba dzięki tym książeczkom z onomatopejami rozwija się mowa Filipka. Nigdy go nie prosiłam o powtarzanie. A któregoś razu sam podekscytowany zaczął naśladować kozę i owcę. Innym razem węża. Sam przynosi książeczkę, pakuje się na kolana i domaga się czytania. Zaczynamy czytać, a Miki zza ściany głośno deklamuje tekst książeczek :).

         Nauka czytania metodą globalną to wspaniała zabawa!